Voor het eerst verhuizen: zo pak je je spullen in zonder breuk

De eerste keer dat je verhuist gaat bijna nooit vlekkeloos. Je onderschat hoeveel je hebt, je begint een dag te laat, en op het moment dat de bus voor de deur staat sta jij nog met een open kast en een rol tape die niet meer wil plakken. Dat is geen ramp, zo begint iedereen. Het verschil zit in wat het je kost. Een avond extra sjouwen is vervelend, maar een doos met glaswerk die op de trap uit elkaar valt is duur, en een televisie die plat onder drie dozen heeft gelegen komt er niet meer bovenop.

Ik ben ervan overtuigd dat het inpakken de enige fase is waarin je een verhuizing nog echt stuurt. Op de dag zelf ben je vooral aan het reageren op wat er misgaat: de bus staat dubbel geparkeerd, de bank past niet door de bocht van het trappenhuis, en iemand moet nog even sleutels ophalen. In de week ervoor bepaal je hoe groot die problemen worden. Daarom hieronder eerst wat je in huis haalt, dan hoe je het inpakt, en tot slot de spullen waar het bij een eerste verhuizing standaard fout gaat.

Wat je in huis haalt voordat je een doos aanraakt

Je hebt minder nodig dan een verhuiswinkel je wil verkopen, maar wat je koopt moet wel deugen. Goedkope tape die na een dag loslaat is de meest voorspelbare miskoop van je hele verhuizing, en een doos die openklapt terwijl je hem draagt kost je meer dan het prijsverschil.

• Verhuisdozen van dubbelgolfkarton. Te koop bij Gamma, Praxis, Karwei en Hornbach, en online bij verhuisdozenwinkels. Gratis dozen haal je bij de supermarkt, de slijterij of de drogist, vraag er aan het eind van de dag naar. Tweedehands verhuisdozen staan permanent op Marktplaats en Facebook Marketplace, vaak voor een paar tientjes voor een complete set.
• Verhuistape plus een tapedispenser. De dispenser lijkt overbodig tot je de vijftiende doos dichtplakt. Bouwmarkt of Action.
• Noppenfolie of oud papier. Je eigen handdoeken, theedoeken en truien werken net zo goed en kosten niets. Kranten kleuren wel af op wit servies.
• Wikkelfolie. Handig om laden dicht te houden en kastdeuren op hun plek. Bouwmarkt of groothandel.
• Een dikke zwarte stift. HEMA, Action, kantoorboekhandel.
• Steekwagen en verhuisbanden. Meestal te huur bij dezelfde partij als de bus, soms bij de bouwmarkt. Een steekwagen scheelt je rug meer dan een extra vriend.
• Een oude deken of meubeldekens. Onder kastdeuren en tafelbladen, tegen krassen in de laadruimte.
• Gereedschap in een aparte tas. Inbussleutels, kruiskopschroevendraaier, kniptang, rolmaat. Plus kleine zakjes of potjes voor schroeven.
• Vuilniszakken. Voor kleding op hangers, voor vloeistoffen die kunnen lekken en voor alles wat je alsnog wegdoet.
• Pleisters en een paar werkhandschoenen. Snijwonden van karton en tape zijn de standaardverwonding van de verhuisdag.

Reken op ongeveer vijftien tot vijfentwintig dozen per persoon voor een kamer, en flink meer als je uit een heel huis vertrekt. Koop er vijf meer dan je denkt nodig te hebben, want de doos die je tekortkomt heb je altijd nodig op zondagavond als alles dicht is.

Inpakken in acht stappen

1. Begin met wegdoen, niet met inpakken. Alles wat je inpakt, draag je twee keer en zet je twee keer weg. Dat kapotte bureaulampje verhuist niet mee. Kringloopwinkels halen grotere spullen vaak gratis op als je een week van tevoren belt.
2. Pak per kamer, nooit per soort. De verleiding is groot om alle boeken van het hele huis in één stapel te doen, maar bij het uitpakken wil je per ruimte kunnen werken. Eén kamer per keer, en die kamer helemaal afmaken voor je aan de volgende begint.
3. Zwaar in kleine dozen, licht in grote. Boeken, gereedschap en servies gaan in de kleinste dozen die je hebt. Dekens, kussens en kleding in de grote. Een doos die je niet in je eentje van de grond krijgt, gaat vroeg of laat scheef en dan scheurt de bodem.
4. Vul elke doos helemaal. Een halfvolle doos zakt in onder het gewicht van de doos erboven. Stop de holtes vol met handdoeken, sokken of prop papier tot er niets meer schuift als je de doos zachtjes heen en weer beweegt.
5. Zet borden rechtop, niet plat op elkaar. Op hun kant, als lp’s in een krat, met iets zachts ertussen. Glazen krijgen papier in het glas zelf en gaan met de opening naar boven. Dit ene punt scheelt de meeste breuk.
6. Schrijf op twee zijkanten, niet op het deksel. In een stapel zie je het deksel nooit. Zet de kamer erop, twee steekwoorden over de inhoud, en het woord breekbaar als dat zo is.
7. Demonteer meubels als laatste en houd het schroefwerk bij het meubel. Schroeven en boutjes in een klein zakje, dichtplakken en met tape aan de onderkant van het meubelblad plakken. Losse zakjes in een grote doos raken kwijt, en dan sta je zondag in je nieuwe huis met een bedbodem zonder bouten. Maak met je telefoon een paar foto’s van de constructie voor je hem uit elkaar haalt.
8. Maak één doos die als eerste naar binnen gaat. Wc-papier, handzeep, schoonmaakdoekjes, een schaar, opladers, een verlengsnoer, koffie, een rol keukenpapier, medicijnen, en je gereedschapstas. Zet die doos achterin de bus zodat hij er als eerste uit komt. Zet er iets opvallends op, bijvoorbeeld een kruis met rode tape.

Waar het bij een eerste verhuizing standaard misgaat

Er is een klein rijtje spullen dat elke keer opnieuw voor schade zorgt, en het zijn zelden de spullen waar mensen bang voor zijn. De wasmachine staat bovenaan. Een wasmachine hoort met transportbouten vervoerd te worden, die vaak nog achter in een la of bij de handleiding liggen. Zonder die bouten slingert de trommel los in de kast, en de schade daarvan zie je pas bij de eerste centrifugegang in je nieuwe huis. Kun je de bouten niet vinden, bestel ze dan bij de fabrikant of laat de machine door iemand met ervaring verplaatsen.

Beeldschermen en televisies gaan altijd rechtop, tegen een rugleuning of tussen matrassen, nooit plat met iets erop. De originele doos is de beste doos, dus als je die nog op zolder hebt liggen heb je geluk. Planten overleven de rit prima in een verhuiskrat met kranten ertussen, maar niet in een afgesloten bus die een uur in de zon staat. Vloeistoffen, van afwasmiddel tot olijfolie, gaan eerst in een vuilniszak en dan pas in een doos, want de dop die je op de heenweg dicht dacht te draaien lekt op de terugweg. En messen wikkel je in een theedoek met tape eromheen, zodat degene die de doos uitpakt niet met zijn hand in een lemmet grijpt.

Verder is de verhuisdag ook het moment waarop je verzekeringen niet meer kloppen. Je inboedel verhuist mee naar een ander adres, en dat is precies wat je verzekeraar wil weten. Als je nog niet helemaal scherp hebt wat er onder je spullen valt, lees dan eerst rustig na wat inboedel precies is voordat je op de dag zelf beslissingen neemt over wat je zelf rijdt en wat een verhuisbedrijf meeneemt. Schade tijdens het verhuizen valt namelijk lang niet altijd onder je polis.

De laatste avond en de eerste ochtend

Houd op de laatste avond bewust een klein kampje over: matras of luchtbed, dekbed, een tas met kleren voor twee dagen, tandenborstel, oplader, en iets te eten dat geen keuken nodig heeft. Iedereen die voor het eerst verhuist pakt zijn tandenborstel op dag min één in en zoekt hem om half twaalf ’s nachts terug in twaalf dozen. Zet die tas apart in een hoek en plak er iets op waardoor niemand hem per ongeluk in de bus zet.

Loop daarnaast de dag ervoor je oude woning nog één keer helemaal na, inclusief de meterstanden, de zolder, de berging en de brievenbus. Ga je van een kamer naar je eerste eigen plek, dan is de complete checklist voor op kamers gaan een prettige geheugensteun voor alles wat er naast het sjouwen nog geregeld moet worden, van inschrijven bij de gemeente tot je post laten doorsturen.

Wat ik zelf anders zou doen

Als ik één ding uit mijn eigen eerste verhuizing zou overdoen, is het de volgorde. Ik pakte eerst alle leuke spullen in, boeken, platen, keukenspullen die ik toch nauwelijks gebruikte, en kwam pas op de laatste dag toe aan de rommelkast, de kelder en de schuur. Precies die drie plekken zitten vol met dingen waar je een beslissing over moet nemen, en beslissingen nemen op de avond voor de verhuizing gaat slecht. Begin dus bij de plekken waar je het minst zin in hebt, dan is het inpakken aan het eind alleen nog maar routine.

Het tweede: wees zuinig met wat je meeneemt en met wat je meteen weer aanschaft. Een lege kamer voelt op dag één als een probleem dat je vandaag nog moet oplossen, en dat is bijna altijd het duurste moment om te kopen. Geef jezelf een paar weken om te merken hoe je de ruimte gebruikt, en kijk dan pas verder. Wat er dan misgaat bij een eerste inrichting staat vrij eerlijk beschreven in dit stuk over je eerste meubels kopen en waar je beter niet begint.

Verhuizen is uiteindelijk geen kwestie van kracht maar van volgorde. Wie op tijd begint, zwaar in kleine dozen doet en het gereedschap bij de hand houdt, is aan het eind van de dag moe. Wie dat niet doet, is aan het eind van de dag moe en een servies armer.