Voor het eerst met de auto naar Duitsland, België of Frankrijk
Snelheden, milieustickers, tol en verplichte uitrusting in onze drie buurlanden naast elkaar, plus de registratie die je voor Belgische steden vooraf moet regelen.
De eerste keer dat je met je eigen auto de grens over gaat, verandert er meer dan alleen de taal op de borden. Het is niet zo dat de regels compleet anders zijn, maar op een handvol punten wijken ze net genoeg af om je een boete op te leveren die maanden later op de mat valt. En Duitse, Belgische en Franse boetes worden sinds jaren gewoon in Nederland geïnd.
Hieronder de punten waarop onze drie buurlanden verschillen van Nederland, naast elkaar.
| Duitsland | België | Frankrijk | |
|---|---|---|---|
| Snelweg | Adviessnelheid 130, op veel trajecten wel een limiet | 120 km/u | 130 km/u, 110 bij regen |
| Buiten de bebouwde kom | 100 km/u | 70 km/u in Vlaanderen, 90 in Wallonië | 80 km/u op wegen zonder middenberm |
| Alcohol achter het stuur | 0,5 promille | 0,5 promille | 0,5 promille, 0,2 voor beginnende bestuurders |
| Milieuzone | Umweltplakette verplicht in veel steden | LEZ met verplichte registratie in Antwerpen, Gent en Brussel | Crit’Air-sticker in Parijs, Lyon, Grenoble en meer |
| Tol | Geen tol voor personenauto’s | Geen tol, wel de Liefkenshoektunnel | Uitgebreid tolnet, betalen per traject |
| Verplicht in de auto | Gevarendriehoek, veiligheidshesje, verbanddoos | Gevarendriehoek, veiligheidshesje, brandblusser, verbanddoos | Gevarendriehoek, veiligheidshesje |
| Licht overdag | Aanbevolen | Aanbevolen | Aanbevolen, verplicht buiten de bebouwde kom bij slecht zicht |
| Telefoon in de hand | Verboden, boete vanaf 100 euro | Verboden, boete vanaf 174 euro | Verboden, boete vanaf 135 euro |
Twee dingen springen eruit. Het eerste is dat België strenger is dan mensen denken: buiten de bebouwde kom mag je in Vlaanderen zeventig, terwijl je in Nederland gewend bent aan tachtig, en de handhaving met vaste camera’s is er dichter dan hier. Het tweede is dat Frankrijk zijn maximumsnelheid verlaagt als het regent, en dat die verlaging niet op elk bord herhaald wordt. Je wordt geacht het te weten.
De stickers zijn het meest onderschatte onderdeel
De Duitse Umweltplakette en de Franse Crit’Air-sticker zijn geen aanbeveling. Rijd je een Duitse Umweltzone in zonder plakkaat op je voorruit, dan is dat een boete, ook met een schone auto. De Duitse sticker koop je vooraf online of bij een keuringsinstantie voor een paar euro, de Franse bestel je op de officiële overheidssite en die komt per post, dus dat regel je minstens twee weken van tevoren. Er zijn tussenhandelaren die dezelfde sticker voor het vijfvoudige verkopen, en die staan bovenaan in de zoekresultaten. Bestel op de site die eindigt op gouv.fr.
De Belgische lage-emissiezones werken anders: daar hangen camera’s die je kenteken lezen, en een buitenlands kenteken moet je vooraf online registreren. Geen sticker, wel een registratie, en vergeten kost ongeveer 150 euro.
De regels die anders aanvoelen dan ze staan
Naast de getallen in de tabel zijn er een paar gewoontes die je pas merkt als je erin zit. In Frankrijk geldt op sommige oudere rotondes nog voorrang voor wie de rotonde op rijdt in plaats van voor wie erop zit, herkenbaar aan het bord met “vous n’avez pas la priorité” of juist het ontbreken daarvan. In Duitsland is rechts inhalen op de snelweg echt verboden en wordt daar ook op gehandhaafd, terwijl het op een drukke Nederlandse ochtendspits een half geaccepteerde gewoonte is geworden. En in België geldt voorrang van rechts op ongelijkwaardige kruispunten strikter dan hier, ook op wegen die voor jouw gevoel duidelijk de hoofdweg zijn.
Wat je bovendien in alle drie de landen tegenkomt is trajectcontrole over lange stukken, met name in Belgische tunnels en op Franse tolwegen waar het systeem simpelweg je in- en uitrijtijd vergelijkt. Een sprintje inhalen en daarna weer netjes rijden helpt daar niets. Rijd gewoon de aangegeven snelheid en houd er rekening mee dat de tolautomaat je gemiddelde al heeft berekend voordat jij bij het poortje bent.
Wat je meeneemt
Een veiligheidshesje voor elke inzittende is in Frankrijk en België het advies en in de praktijk het verstandigste, want het hesje moet binnen handbereik zijn en niet in de kofferbak. Verder je groene kaart of het verzekeringsbewijs, je kentekenbewijs, je rijbewijs en het Europees schadeformulier in het handschoenenvak. Dat laatste formulier heeft in elk Europees land dezelfde indeling met dezelfde genummerde vakjes, dus ook als je de taal van de tegenpartij niet spreekt, vult iedereen hetzelfde in. Dat is een van de weinige stukken Europese regelgeving waar je op een slechte dag echt blij mee bent.
Mijn eigen les uit de eerste keer: ik had alles geregeld behalve contant geld voor de Franse tolpoortjes, en stond bij een onbemande baan met een pas die geweigerd werd. Neem een creditcard mee (niet elke tolpoort accepteert Maestro) en houd wat munten in het deurvak. Hoe je verder om moet gaan met schade en verzekering in het buitenland staat in het stuk over of je een reisverzekering echt nodig hebt.
