Veel verkopen via Vinted? Vanaf hier kijkt de fiscus mee

Bij Radar ging het vorige week over een account op Vinted dat Vinted zelf beheert, Rescued Value, waar het platform pakketjes doorverkoopt die zoekgeraakt of niet opgehaald zijn. Dat mag volgens de algemene voorwaarden van Vinted Go, waarin staat dat een niet-opgehaald retourpakket na vijftien dagen eigendom van het bedrijf wordt. Hoogleraar burgerlijk recht Jan Biemans zet daar in dat stuk vraagtekens bij, want of gebruikers daar bewust mee hebben ingestemd is een tweede.

Wat mij vooral opvalt is hoe weinig mensen weten wat er in die voorwaarden staat, terwijl ze er iedere week iets verkopen. Er is nog zo’n stuk kleine lettertjes dat veel meer twintigers raakt en waar bijna niemand vragen over stelt: dat je verkoopplatform je omzet doorgeeft aan de Belastingdienst. Voor veel mensen is die tweedehandsverkoop het eerste geld dat ze zelf verdienen, en dat is precies waarom het handig is om te weten waar de grens ligt.

Vanaf wanneer je platform je gegevens doorgeeft

Sinds 1 januari 2024 geldt in de hele Europese Unie een regeling die DAC7 heet. Die verplicht online platforms om ieder jaar gegevens van hun verkopers door te geven aan de Belastingdienst. Het gaat niet alleen om Vinted, maar ook om Marktplaats, eBay, Etsy en om verhuur- en klusplatforms.

Er is een drempel. Volgens de Belastingdienst hoeft een platform je pas te melden als je in een kalenderjaar dertig keer of vaker iets hebt verkocht, of als je omzet op dat platform boven de 2.000 euro uitkomt. Zit je onder allebei die grenzen, dan gebeurt er niets. Kom je erboven, dan worden je persoonsgegevens (waaronder je burgerservicenummer), het aantal verkopen en je omzet doorgegeven. Je platform stuurt je begin van het jaar zelf een overzicht van wat er over jou is gemeld.

Let op wat er in die dertig meegeteld wordt: het gaat om verkopen, niet om spullen. Vijf keer een oude jas en vijfentwintig keer een boek is samen dertig. Op een platform waar je je hele kast leegruimt, ben je daar sneller dan je denkt.

Doorgeven is niet hetzelfde als belasting betalen

Dit is het misverstand dat elk jaar weer rondgaat. Dat je gegevens zijn doorgegeven, betekent niet dat je iets moet afdragen. De Belastingdienst zegt daar zelf duidelijk over dat particulieren normaal gesproken geen belasting betalen over de verkoop van tweedehandsspullen, zolang je dat als hobby of in de privésfeer doet, zonder de bedoeling om winst te maken. Je eigen kleding opruimen valt daaronder, ook als je er in een jaar meer dan 2.000 euro voor krijgt. Je hebt die spullen destijds duurder gekocht, dus je verdient er niets aan; je verliest gewoon iets minder.

De melding is een controlemiddel, geen aanslag. Wel is het handig om te snappen dat de Belastingdienst nu ziet wat er binnenkomt, en dat het aan jou is om uit te leggen waarom dat geen inkomen is. Dat is een stuk makkelijker als je er iets van hebt bijgehouden.

De grens: waar hobby overgaat in ondernemen

Het wordt een ander verhaal zodra je gaat inkopen om door te verkopen. Ga je op zaterdag de kringloop af, koop je partijtjes sneakers om ze met winst te verkopen, of maak je zelf dingen die je met marge verkoopt, dan handel je met winstoogmerk. Dan kun je ondernemer voor de inkomstenbelasting zijn, en daar hoort een heel ander pakket bij: inschrijven bij de Kamer van Koophandel, btw afdragen, en je winst opgeven in je aangifte.

De Belastingdienst kijkt daarbij niet naar één getal maar naar een combinatie: heb je winstoogmerk, hoeveel tijd steek je erin, hoe regelmatig doe je het, loop je risico, heb je meerdere klanten. Er is dus geen bedrag waarboven je automatisch ondernemer bent, en er is ook geen bedrag waaronder je automatisch veilig zit. Twijfel je serieus, dan is de Ondernemersplein-informatie van de KVK een goed startpunt, en anders een halfuurtje bij een boekhouder goedkoper dan een naheffing.

Wat je vanaf nu bijhoudt

Verkoop je regelmatig, houd dan een simpel overzicht bij, ook als je er zeker van bent dat je hobbyist bent. Vier kolommen zijn genoeg: datum, wat je verkocht, wat je ervoor kreeg, en wat je er destijds zelf voor betaalde. Die laatste kolom is de belangrijkste, want dat is je bewijs dat je met verlies verkoopt.

Ben je wél gaan inkopen om door te verkopen, dan wordt het serieuzer en heb je een echte administratie nodig, inclusief inkoopbonnen. Hoe je dat opzet zonder er een dagtaak van te maken, staat in ons stuk over zzp-administratie voor beginners. En wat er in je eerste aangifte allemaal langskomt en of je dat zelf wilt doen, hebben we uitgeschreven in je eerste belastingaangifte.

Terug naar waar dit begon: lees af en toe de voorwaarden van het platform waar je op zit. Niet omdat je ze kunt veranderen, maar omdat het bij een zoekgeraakt pakket of een vraag van de Belastingdienst nogal uitmaakt of je wist waar je ja tegen hebt gezegd.